Co jest najważniejsze w LARPie? :)

[Misiekh]

Co, według Was, jest najważniejsze w LARPie? Sam setting gry? Sposób rozpisania postaci? Szybka, prosta i spójna mechanika? Stroje LARPowiczów? Co najbardziej pomaga, a co przeszkadza grać w LARPie?

Mi najbardziej zależy na ciekawych, rozbudowanych postaciach. Tak, by każda postać miała przynajmniej 2-3 cele, do których będzie dążyć. W ten sposób po 1. zrealizowanie lub uniemożliwienie zrealizowania jednego celu nie wyrzuca postaci z fabuły, a po 2. jest ciekawiej, bo zdarzenia robią się bardziej skomplikowane

Ważna jest też IMO prostota sytuacji na starcie. Lubię wiedzieć co się dzieje na początku. Komplikacje, niejasności itp powinny wypływać w trakcie gry, w wyniku tego, co robią gracze - a nie istnieć od początku tylko dlatego, że tak postanowili MG. Z tego powodu lubię też LARPy, w których znam z grubsza wszystkie lub większość postaci (tzn. znam ich "pierwszą warstwę", bo w LARPie zwykle 99/100 postaci ma drugą i trzecią twarz )

A jak u Was? Co pomaga, a co szkodzi?

[Muscat]

Szybka, prosta i spójna mechanika?

Ważne! Mechanika powinna być jak najprostsza, bo porównywanie karteluszków z danymi, rzucanie kostkami, czekanie na uwagę MG, żeby się czegoś dowiedzieć lub rozpocząć jakąś interakcję z inną postacią gracza, psuje nastrój i nudzi mnie ogromnie.

Mi najbardziej zależy na ciekawych, rozbudowanych postaciach. Tak, by każda postać miała przynajmniej 2-3 cele, do których będzie dążyć. W ten sposób po 1. zrealizowanie lub uniemożliwienie zrealizowania jednego celu nie wyrzuca postaci z fabuły, a po 2. jest ciekawiej, bo zdarzenia robią się bardziej skomplikowane

Zgadza się! Postacie są najważniejsze. I relacje między nimi (tj. na początku te zależności, które wykombinował MG-scenarzysta, te z kart postaci). Jak przychodzę na LARPa i dostaję wąski świsteczek zapisany trzema zdaniami, to mi się grać odechciewa.
Też uważam, Miśkhu, że od początku postacie powinny się znać i wiedzieć, czego od siebie chcą! I co do celów się zgadzam: powinny być ze trzy, cztery, ale różnego rodzaju, dotyczące różnych sfer osobowości - coś na rozum, coś emocjonalnego, coś dla siebie, dla bliskich i dla społeczności...

Stroje i elementy scenograficzne bardzo, bardzo pomagają, dodają klimatu. Warto, naprawdę warto poświęcić im chwilę uwagi, ale bez przesady - przeważnie na konwencie nie ma się wiele ubrań - niech żyje prowizorka! Ważne jest oświetlenie: np. fantasy przy blasku świetlówek bywa nieprzekonujące (nie twierdzę, że zawsze tak jest). Przestrzeń LARPa i jej układ: jeśli postacie mają przechodzić do innych lokacji, niechże i gracze ruszą pupy za róg, na korytarz, czy po schodach, czy za parawan chociażby.
Rekwizyty o tyle, o ile. Np. jeśli cała fabuła osnuta jest wokół potężnego artefaktu, niech to będzie coś poważnie wyglądającego, ale wręczanie kwiatów można odegrać bez niczego, albo trzymając w ręce jedną gałązkę.

[Cardinal]

A dla mnie (o dziwo) najważniejsze jest kto tymi postaciami gra.

Już tłumaczę. Dla mnie LARP to takie przedstawienie. By przedstawienie było dobre, trzeba obsadzić odpowiednich aktorów. Bo co z tego że wszyscy mają kostiumy - niechby i najlepsze, co z tego że postacie są rozpisane na maxa głęboko - choćby pisał sam Sheaekspare, co z tego że autorzy założyli bardzo mocne związki miedzy nimi - choćby im psychologowie podpowiadali, co z tego że jest świetna intryga - niechby i Ludlum pisał, skoro nie ma komu tego zagrać !!??

Może to lekko debilne, ale kilka lat temu, na jednym z LARP'ów obsadzono mnie i jakąś tam laskę w roli, cytuję: "szaleńczo w sobie zakochanych" - co miało też ułatwić innym rozpoznanie właśnie naszej pary. Skończyło się na tym że ani za rękę nie chodziliśmy, ani się nie przytulaliśmy, o czymkolwiek innym (w granicach rozsądku of course) nie wspominając.

Ja wiem że ludzie przybywający na konwent to nie są aktorzy, ale wydaje mi się że jeżeli wcześniej coś się ustala (a obsadę zwykle klepie się wcześniej), to warto byłoby wiedzieć na co kogo stać. Dla mnie na LARP'ie najważniejsze jest właśnie widowisko i realność tego co on ma przedstawiać.

Z pozostałych:

2. Stroje: dla mnie to ważne by nie kończyło się na bandanie i stwierdzeniu: "to ten najemnik od Shultza". Więc idą kostiumy w następnej, (po aktorach i postaciach) kolejności.

3. Klimat. Tak jak wspomniano. Wszystko co ułatwia grę jak najbardziej: wystrój pomieszczeń, jakieś rekwizyty i miejsce. Bez przesady, ale wg mnie czasem fajnie byłoby aby niektóre lokacje naprawdę były od siebie oddalone (np. 3 piętra i 2 korytarze). Chodzi o to że jak gdzieś trzeba się dostać, to trzeba - a nie wyjść z pokoju do pokoju i już jestem w "wieżowcu" na drugim końcu miasta.

4. Zasady. Byle jak najprostsze. Żadnych dwustopniowych modyfikatorów. Prostota i jeszcze raz prostota (choćby rzut jedną kostką - kto więcej ten wygrywa, masz pancerz itp? masz jeden przerzut - koniec).

[Muscat]

A dla mnie (o dziwo) najważniejsze jest kto tymi postaciami gra.

No święta racja! Niby każdy uczestnik konwentu ma prawo pograć, ale - na rany Cthulhu! - nie obsadzać nieśmiałych osób ze złą dykcją w roli brawurowych mówców, a ludzi lubiących sobie poflirtować i popolitykować jako wiernych ochroniarzy 
Do tego najlepiej, żeby postać i gracz fizycznie sobie odpowiadali. Chodzi mi o to, że na sesjach uwielbiam grać osobami młodymi różnej płci, różnych zdumiewających ras, ale do odegrania to może być zbyt trudne, chyba że ktoś ćwiczył i ma talent. Przykładem zwaliste chłopaki usiłujące piskliwymi głosami "zamarkować" kobietę  Żałość i trwoga!

wydaje mi się że jeżeli wcześniej coś się ustala (a obsadę zwykle klepie się wcześniej), to warto byłoby wiedzieć na co kogo stać.

No i po to się rozdziela role przed konwentem, co jest na Porytkonie praktykowane. A na innych konach przynajmniej MG pyta gracza, jakie postacie lubi/chce/umie odgrywać.

Bez przesady, ale wg mnie czasem fajnie byłoby aby niektóre lokacje naprawdę były od siebie oddalone (np. 3 piętra i 2 korytarze). Chodzi o to że jak gdzieś trzeba się dostać, to trzeba - a nie wyjść z pokoju do pokoju i już jestem w "wieżowcu" na drugim końcu miasta.

Trochę przegiąłeś - biegać po budynku przez cały LARP?
Można też zachować starożytną zasadę jedności miejsca - to nie przeszkadza temu, żeby dużo się działo! Kupę scenariuszy LARPów jest opartych na tej zasadzie.

[Bąku]

1.klimat
2.ludzie (Falkon - laska Treda szaleńczo w nim zakochana nie potrafiąca sie do neigo zbliżyc na mniej niż 5 m)
3.klimat?
4.chyba klimat
...
...
...
ostatnie.stroje - improwizacja rulez - (ja nie umiem strojów dlatego ich nie lubic) - a pamietacie co bylo na G-conie ktoryms - jak Ugluck rrobil LARPa - i tego bota bojowego z kartonow - pieeekne:D

[Diabeł]

Najważniejszy jest wytworzony klimat. I tu działa wszystko. Za równo stroje graczów, jak i takie rzeczy jak muzyka (vide Falkon, fabuła LARP'a oparła się o koncert jazzowy, cały wieczór leciał jazz, strasznie świetny nastrój to zrobiło). Tutaj wielki wpływ mają MG, by przygotować wszystko tak, by gracze odrazu poczuli klimat (przykładowo moje Neuro w Vegas, cudo!:P).

Zaraz potem jest mechanika. Zgadzam się że musi być prosta, jednak musi być sprawiedliwa. W GS w zeszłym roku poszliśmy w zła stronę, trochę zbyt to skomplikowało walki które były nudne. Ale chyba nie udało się nikomu jeszcze zrobić sprawnej, szybkiej i sprawiedliwej mechaniki (nie, kamień-papier-nożyce nie uważam za sprawiedliwą mechanikę ).

Ludzie to u mnie 3 element, dlatego że klimat służy temu by ci ludzie się wczuli. On im pomaga, i w wielu przypadkach daje radę. Ale czasami zdarzają się megawpadki, ale nie uda się nigdy. Bo nawet od gracza wieloletniego nie wiem nigdy do końca czego wymagać, jeśli nie znam osobiście.

Rozbudowanie postaci to rzecz dla mnie bardzo mało ważna, jeśli wszystkie 3 powyższe elementy stoją na wysokim poziomie. Bo wtedy gracze mogą nawet bez celu gadać z sobą w klimacie i świetnie się bawić. A o dobrą zabawę właśnie chodzi...

[Cardinal]

Trochę przegiąłeś - biegać po budynku przez cały LARP?

Nie, oczywiście że nie Miałem na myśli że czasem i góra jedno miejsce może (wcale nie musi) być dalej - zwyczajnie, czasem może to być potrzebne.

2.ludzie (Falkon - laska Treda szaleńczo w nim zakochana nie potrafiąca sie do neigo zbliżyc na mniej niż 5 m)

Właśnie o czymś takim pisałem Nie mówię już o czułych pocałunkach itp (choć generalnie nie mam nic przeciwko  ), ale jak w założeniu mam być czyimś mężem/żoną to chyba warto byłoby to jakoś odgrywać.

[Ugluck2020]

1. Dynamiczna mechanika i jasneeeee zasady
2. Klimat ogółem
3. Przejrzystość celów i świata. Wiadome granice co jest dozwolone, co nie ,kto kogo lubi a kogo nie. Za co można dostać w mordę a co jest w danym świecie cenne.
4. Chętni i odważni gracze, gotowi poznać coś nowego :-)

[Doris]

Meeeeeeechanika! Jak najprostsza! Naprawdę nie chce mi się czytać jakichś skomplikowanych rzeczy I zapamiętywać ich Jestem zbyt leniwa.

Ludzie, ludzie, ludzie. Ludzie, którzy potrafią się bawić, wczuć, są pełni inwencji, pomysłów. I potrafią odróżnić LARPa od rzeczywistości! W sensie, to że ktoś robi Ci "na złość" larpując, nie oznacza, że jest beznadziejny i wredny ogólnie, można mu podać rękę po całej grze  
W LARPowanie bawię się od niedawna. Nie mam imponującego stażu. Może nawet jestem trochę ignorantką Wychodzę jednak z założenia prostego: nieważne gdzie, ważne z kim Może w trakcie dłuższych praktyk zmienię zdanie. 

[Baron]

Jasne że gracze. Doświadczenie wspomaga punkt trzeci Uglucka.
Postaci i fabuła. Oczywiście że fabuła zawiła i wiele celów do wykonania, ale żadna z tego przyjemność jeżeli nie będą połączone ze sobą! Kolizja z celem innego gracza jest świetnym motywatorem, a i NPCe mają coś do roboty.
Ja jestem jak zawsze za klimatem rozgrywki... jakaś sklepana karczma, ognisko, kiełbaski, sok porzeczkowy jako wino. (Bąku i bezpieczna choinka...  )
No i co, ludzka mechanika gry, w której (w jakiejkolwiek formie by nie była) liczy się po prostu.. dynamika. Nie stoimy z papier kamień przez pół godziny waląc po 100 razy, bo ten ma pancerz a ten magiczną noge. Bezpieczna broń? Ok
I wracając do samych graczy - umiejętność odgrywania postaci najlepiej jak się potrafi mimo zmęczenia grą, a także nieumiejętność do fikuśnych akcji w rodzaju "zaczepka bo nudno", "rzeźnia hobbickiego wesela", albo "buntownicza ubojnia w lasach Fornostu".

Staram się oduczyć wszystkich trzech 

A tak w ogóle, cześć wszystkim znajomym i nieznajomym, zagoszczę na Porytkonie w tym roku